روغن، گریس و مواد جامد ریز دقیقاً آلایندههایی هستند که تهنشینهای گرانشی برای جذب آنها تلاش میکنند، زیرا برای غرق شدن بسیار سبک هستند. تجهیزات شناورسازی هوای محلول این مشکل را با انجام برعکس مخزن ته نشینی حل می کند: به جای اینکه منتظر بماند تا ذرات غرق شوند، حباب های میکروبی را به آنها متصل می کند و به آنها اجازه می دهد شناور شوند، سپس لایه را از سطح جدا می کند.
تجهیزات شناورسازی هوای محلول که اغلب به تجهیزات DAF کوتاه می شود، هوا را تحت فشار در فاضلاب حل می کند، سپس آن فشار را آزاد می کند تا ابری از حباب های کوچک در داخل مخزن ایجاد شود. این حباب ها به جامدات معلق، قطرات روغن و ذرات لخته شده متصل می شوند و آنها را به سطح بالا می برند، جایی که یک خراش دهنده لایه لجن حاصل را جدا می کند و آب شفاف را برای خروج از کف مخزن باقی می گذارد.
یک مخزن ته نشینی منتظر گرانش است تا کار را انجام دهد. تجهیزات DAF منتظر نمی ماند، جداسازی را به جای چند ساعت در چند دقیقه به سمت بالا وادار می کند، دقیقاً به همین دلیل است که فاضلاب روغنی و ذرات ریز بسیار بهتر به شناورسازی پاسخ می دهد.
نه همیشه. برخی از جریان های فاضلاب به طور موثر تنها با هوا شناور می شوند، در حالی که برخی دیگر به دوز منعقد کننده یا لخته کننده نیاز دارند تا ذرات به اندازه کافی بزرگ باشند تا حباب ها بلند شوند.
لجن شناور DAF معمولاً دارای محتوای جامد بالاتری نسبت به لجن ته نشین شده با جاذبه است که حجمی را که نیاز به آبگیری یا دفع بیشتر دارد کاهش می دهد.
بله. شناورسازی میکروحباب مخصوصاً در از بین بردن قطرات روغن و چربی که رسوب گرانشی در تلاش برای گرفتن آنهاست مؤثر است.
نتایج راندمان حذف را در فاضلاب با مشخصات آلاینده مشابه، همراه با نسبت هوا به جامد و مشخصات بار هیدرولیکی درخواست کنید.
|